Odmiany pieczarki

Odmiany pieczarki

Pieczarka jest grzybem często spotykanym w stanie naturalnym w Europie. Znanych jest około 60 gatunków pieczarek, wśród nich znajdują się grzyby zarówno jadalne, jak i trujące. W Polsce często można spotkać pieczarkę połową, szlachetną i polną; wszystkie one są bardzo smaczne. Pieczarka dwuzarodnikowa uprawiana w warunkach sztucznych różni się biologicznie od tych, które występują od wiosny do jesieni na łąkach, w zaroślach i przy brzegach dróg. Podstawowa różnica polega na wytwarzaniu różnej ilości zarodników na podstawkach. Pieczarka dwuzarodnikowa (Aqaricus bisporus), traktowana jako warzywo, dzieli się na dwie odmiany botaniczne: pieczarkę białą i kremową.

Pieczarka, jak większość grzybów, rośnie na materiałach pochodzenia roślinnego. W warunkach sztucznych uprawiana jest już od dwustu lat. Wyhodowano wiele odmian, które różnią się składem chemicznym, wymaganiami dotyczącymi warunków środowiska i wysokością wydawanych plonów. Wybór odmiany zależy od rodzaju pomieszczeń uprawowych, warunków uprawy (pory roku) i doświadczenia producenta. Charakterystykę poszczególnych odmian pieczarki podano poniżej.

Odmiana OCNOS 13

Odmiana wczesna. Kapelusz owocnika biały, przysadzisty, o średnicy 20—60 mm w zależności od warunków uprawy. Skórka gładka, lekko łuszcząca się przy zbyt silnym wietrzeniu. Barwa kapelusza może się zmieniać z białej na jasnobeżową do jasnoróżowej. Trzonek prosty, mięsisty, krótki. Owocniki ciężkie o bardzo ładnym wyglądzie. Odmiana wymaga podłoża bogatego w składniki odżywcze, krótko fermentowanego. W czasie tworzenia owocników należy unikać gwałtownych zmian temperatury i wilgotności. Nie wolno podlewać grzybów, zanim osiągną wielkość nasienia grochu. W czasie plonowania należy utrzymywać temperaturę w podłożu 16-17 °C; trzeba także systematycznie, choć ostrożnie, wietrzyć. Odmiana szybko dojrzewa. Pierwszy zbiór jest obfity, kończy plonowanie po upływie 45-50 dni.

Odmiana OCNOS 16

Owocniki białe, niezbyt wrażliwe na zmianę warunków uprawy. Kapelusz okrągły, gruby, wielkości 25 do 80 mm, w zależności od warunków uprawy. Trzonek krótki, gruby, rozszerzony u podstawy. W czasie wietrzenia przepływ powietrza powinien być wolny i równomierny. Nagły przepływ powietrza może spowodować utratę białej barwy kapelusza. Wymaga ciągłej cyrkulacji powietrza wewnątrz pomieszczenia. Grzybnia tej odmiany jest szczególnie wrażliwa w chwili tworzenia owocników na gwałtowne zmiany temperatury; 12-17 °C to optymalna temperatura w tym czasie. Nie należy za wcześnie rozpoczynać podlewania.

Odmiana OCNOS 17

Owocniki średnie lub duże, białe, często spłaszczone. W porównaniu z innymi odmianami dla właściwego wiązania owocników jest konieczne całkowite przerośnięcie okrywy grzybnią. Optymalna temperatura powietrza w czasie owocowania wynosi 17—18,5 °C. Wyższe temperatury wyraźnie zmniejszają plonowanie. Wysokie zbiory można uzyskać w późniejszych rzutach. Odmiana ta wykazuje dużą odporność w czasie przechowywania.

Odmiana OCNOS 18

Tworzy duże, białe owocniki. Trzonki ma krótkie i grube. Grube i ciężkie kapelusze są charakterystyczne dla tej odmiany. W celu uzyskania dobrego plonowania grzybni jest konieczna temperatura powietrza do 17°C, a w podłożu nie więcej niż 21°C. Formowanie owocników w wysokich temperaturach jest bardzo słabe, dlatego tej odmiany nie powinno uprawiać się w lecie. W czasie tworzenia owocników temperatura powietrza powinna wynosić 16—17°C. Odmiana bardzo plenna, wymaga obfitego nawadniania. Wrażliwa na gwałtowne zmiany w otoczeniu, odporna na zakażenie wirusowe.

Odmiana OCNOS 14

Owocniki gładkie, białe. Zdolna do tworzenia owocników nawet w wyższych temperaturach otoczenia, dzięki temu nadaje się do uprawy w lecie. Skórka gładka, zachowuje ładną białą barwę nawet w niezbyt sprzyjających warunkach uprawy. Grzybnia nawet przy 30°C w podłożu rozrasta się szybko i silnie. Mało wrażliwa na zmienne warunki otoczenia. Owocuje bardzo obficie w pierwszym i drugim rzucie.

Odmiana OCNOS 2

Tworzy owocniki białe, o okrągłym kapeluszu, lekko spłaszczone, o średnicy 30—60 mm. Skórka gładka, cienka, trzonek prosty. Mało wrażliwa na zmienne warunki otoczenia. Potrzebuje bardzo dobrze przefermentowanego podłoża. Wzrost grzybni w początkowym okresie wolny, dopiero po pewnym czasie następuje silny przerost podłoża. Temperatura plonowania 16—18°C. Wymaga silnego wietrzenia. Szybko rośnie, wydaje wysokie plony, dobrze się przechowuje.

Odmiana OCNOS 20

Kapelusz mięsisty, zwarty, o średnicy 60-70 mm, koloru kremowego. Trzonek rozszerzony u podstawy o jedwabistej skórce. Ma małe wymagania, jeśli chodzi o wartość podłoża. Optymalna temperatura owocowania wynosi 14— 16°C, wydaje owocniki w niskich temperaturach (10—12°C). Wymaga silnej wentylacji pomieszczeń. Grzyby rosną pojedynczo. Pojawiają się ciągle w odróżnieniu od innych odmian, które plonują z przerwami. W czasie tworzenia owocników należy utrzymywać bardzo wysoką wilgotność powietrza. Podlewać należy, gdy owocniki osiągną wielkość nasienia grochu. Odmiana polecana dla mniej doświadczonych pieczarkarzy.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *