Muchomor cytrynowy (amanita citrina)

Muchomor cytrynowy (amanita citrina)

Gatunek bardzo pospolity. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo i w grupach, często masowo, w lasach iglastych, liściastych i mieszanych, na glebach kwaśnych, piaszczystych. Niegroźnie trujący.

Kapelusz: osiąga średnicę 4-10 cm. Cytrynowożółty, bladożółty lub słomkowożółty. Początkowo półkolisty, potem wypukły do rozpostartego. Skóra z nielicznymi, nieregularnie ułożonymi, dużymi, filcowatymi łatkami (białawe, z wiekiem żółknące i brązowiejące), w okresie wilgotnej pogody lepka, daje się ściągnąć. Brzeg nieprążkowany lub nieznacznie prążkowany.

Blaszki: białe do bladożółtych. Dość szerokie, wybrzuszone, gęste, wolne i miękkie.

Trzon: białawy lub z żółtawym odcieniem, z bladożółtym, zygzakowatym wzorkiem. Cylindryczny, wysmukły, u szczytu nieco zwężony, początkowo pełny, potem z kanałem. Pochwa ściśle przyrośnięta do dużej bulwiaście zgrubiałej podstawy. Bulwa ostro zarysowana, kulista i owatowatej konsystencji. Pierścień biały lub jasnożółtawy, zwisający, nieprążkowany, trwały.

Jak rozpoznać?

– miąższ biały, niezmienny i miękki

– wyraźny, charakterystyczny zapach surowych ziemniaków

– łagodny w smaku, nieprzyjemny

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *