Muchomor wiosenny (amanita verna)

Muchomor wiosenny (amanita verna)

Gatunek rzadki, ciepłolubny. Owocniki wyrastają wiosną, w miejscach ciepłych, w lasach liściastych, zwłaszcza pod dębami, na glebach neutralnych lub wapiennych. Śmiertelnie trujący, podobnie jak muchomor sromotnikowy.

Kapelusz: osiąga średnicę 4-11 cm. Kolor biały lub zbliżony do kremowego (zwłaszcza z wiekiem i w okolicach centrum). Początkowo owalny do półkolistego, z wiekiem wypukły do płaskiego. Powierzchnia delikatnie promieniście włókienkowata lub gładka, matowa, wilgotna nieco lepka, rzadko z przyczepionymi łatkami osłony. Brzeg ostry, gładki.

Blaszki: białe, szerokie, wolne. Ostrza gładkie lub drobno kłaczkowate.

Trzon: Biały, równogruby, nieco zwężający się ku górze, pełny, z wiekiem pusty. Powierzchnia powyżej pierścienia gładka, poniżej z drobnymi, przylegającymi kłaczkami. Pierścień błoniasty, biały, delikatny, często rozerwany. Podstawa bulwiasta i otoczona błoniastą, workowatą pochwą białej barwy, z wiekiem żółknącą.

Jak rozpoznać?

– zapach słaby i raczej nieprzyjemny

– Pochwa u podstawy trzonu (należy tak wyciągnąć grzyba, aby nie została w glebie)

– smak łagodny, orzechowy (nie próbować!)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *